Eurocardsharing

Go Back   Eurocardsharing > General Discussions > General Satellite News > Latest Satellite News (Dutch)

Latest Satellite News (Dutch) Discussion, De journalist als kegeljongen voor cost cutting uitgevers at General Satellite News forum; Journalisten zijn als de pinbowl boys in het Amerika van begin 20ste eeuw, die de pins (kegels) op de bowlingbaan ...

Reply
 
LinkBack Thread Tools Display Modes
De journalist als kegeljongen voor cost cutting uitgevers
Old
  (#1)
Bacteria
Administrator
 
Bacteria's Avatar
 
Offline
Posts: 96,015

Level: 124 [♥ Bé-Yêu ♥♥ Bé-Yêu ♥♥ Bé-Yêu ♥♥ Bé-Yêu ♥♥ Bé-Yêu ♥]
Life: 4638 / 4638
Magic: 32005 / 101772
Experience: 68%

Thanks: 1,107
Thanked 5,578 Times in 1,419 Posts
Join Date: Oct 2006
Age: 37
De journalist als kegeljongen voor cost cutting uitgevers - 25-November-2010, 11:00

Journalisten zijn als de pinbowl boys in het Amerika van begin 20ste eeuw, die de pins (kegels) op de bowlingbaan steeds opnieuw rechtzetten, zodat ze steeds opnieuw konden worden omgekegeld. De pins staan voor hun artikelen, die zij even liefdevol verzorgen als de boys hun kegels. De bowlingbal voor de opmars van user generated content, die de journalistieke hoogstandjes omver ramt als waren het pins. En het werk van de pinbowl boys wel, ?zoals wij allen weten is dat allang weggeautomatiseerd?.De heilige mediagraalDit even geestige als dodelijke beeld schetste de Vlaming Olivier Braet, onderzoeker aan de Vrije Universiteit van Brussel, woensdag tijdens het congres De heilige mediagraal: bedrijfsmodellen voor digitaal uitgeven in het werk- en vergadercentrum Seats2Meet in het Utrechtse Hoog-Catharijne. Organisator was 3D, Designing the Daily Digital development platform for the Dutch news media. Naar wezenlijk vernieuwende digitale media is het nog altijd zoeken met een lantaarntje. Maar de traditionele uitgevers weten het web wel steeds beter te benutten om zeer wezenlijk in hun kosten te snijden. En het dankbaarste doelwit voor die besparingen vormen de dure journalisten, zo bleek uit de bijdragen aan het 3D-congres.Stimuleringsfonds voor de PersConsumenten betalen al jaren gretig voor het downloaden van games en muziek. Maar toen het internet de wereld begon te veroveren, zetten de uitgevers van schrik de complete inhoud van hun kranten gratis op het web. Nu, ongeveer vijftien jaar later, durven de meesten van hen nog steeds geen geld te vragen. Ten onrechte, zo betoogt Marieke van der Donk van de advies- en accountantsfirma PwC. In opdracht van het Stimuleringsfonds voor de Pers, tevens de sponsor van 3D, ondervroeg zij tussen februari en juni 2010 zevenduizend consumenten over hun bereidheid te betalen voor online content.BetalingsbereidheidDie blijkt veel groter dan altijd is aangenomen. ?Voor een site als Nu.nl is inderdaad maar 3 procent bereid te betalen,? zegt Van der Donk. ?Maar 22*procent van onze respondenten wil betalen voor informatie die relevant is voor hen. Onze conclusie is: hoe meer de uitgever maatwerk levert, hoe groter de betalingsbereidheid.? Het percentage stijgt naarmate de uitgever nieuws op maat combineert met een commercieel aanbod op maat. Voor nieuws uit de regio wil 8 procent van de consumenten betalen. Koppelt de uitgever dat nieuws aan regionaal verkrijgbare producten en diensten, dan groeit die bereidheid naar 14 procent.Marieke van der Donk van PwCGrote kansenBovendien zegt 56 procent zijn abonnement op een printuitgave niet op wanneer het dezelfde informatie ook digitaal tegen betaling gaat gebruiken. ?Dat wijst op grote kansen voor de combinatie van betaalde print- en betaalde online-informatie,? aldus Van der Donk. Wat dat betreft kunnen de uitgevers volgens haar leren van de telco's, die door triple play de combinatie van vaste telefoonlijnen, mobiel bellen en internet hun gemiddelde omzet per consument hebben weten te verhogen van 150 euro naar 1500*euro per jaar.BehoudzuchtVan der Donk hekelt de hardnekkige behoudzucht van de uitgevers. ?Onder een online uitgave verstaan de meesten van hen nog altijd een pdf van de papieren krant.? Zij verwacht dat een vervolgonderzoek nog veel gunstiger uitpakt voor betaalde online content, omdat dan het gebruik van tablets kan worden meegenomen. Apple's iPad kwam pas in de loop van het PwC-onderzoek in Nederland op de markt.?Morgen wird es bestimmt besser?Ook 'krantenprofessor' Piet Bakker, tegenwoordig lector Cross Media Content aan de Hogeschool Utrecht, is kritisch over het gebrek aan durf en toekomstgerichtheid van de uitgevers. In 2009 krompen de advertentie-inkomsten van de Nederlandse dagbladen met een kwart. Dit jaar veren zij weer wat op, maar het niveau van 2007 zullen zij nooit meer halen. Toch blijven de uitgevers zich blindstaren op herstel van de advertentiemarkt. Bakker vergelijkt hen met de weersvoorspellers in zijn favoriete skidorp. ?Daar zeggen ze altijd, als er weer eens geen sneeuw ligt: ?Morgen wird es bestimmt besser?. Dat valt dan meestal tegen.? Concentreer je liever op de lezersinkomsten, adviseert Bakker. Waren die een jaar of tien geleden nog goed voor 35 procent van de krantenomzet, inmiddels ligt dat op 65 procent. ?En we gaan naar 80*procent.??Sorry, we don?t put news on our website?De zoektocht naar nieuwe verdienmodellen leidt tot een veelheid aan experimenten. Dave Price, uitgever van de succesvolle gratis krant The Daily Post in Palo Alto, Californi, heeft een website met n simpele mededeling: ? Sorry, we don't put news on our website, we print it.? Waarna een uitleg volgt over waar The Daily Post zoal voor het grijpen ligt. Price's boodschap is duidelijk: wie kennis wil nemen van de inhoud, moet een papieren krantje gaan ophalen.Van twee walletjes etenAnders dan Price proberen de meeste uitgevers van twee walletjes te eten: print n online, waarbij het accent wel steeds meer verschuift naar het web. Zo maakt de Britse Guardian Media Group (GMG) zich weinig zorgen over de n miljoen pond die hij volgens Bakker toelegt op de papieren uitgave van The Guardian per week, wel te verstaan. Guardian.co.uk is een van de meest gelezen nieuwssites ter wereld, die inmiddels meer dan de helft van zijn gebruikers trekt in de VS. ?Dat ziet GMG als zijn grootste markt,? zegt Bakker. ?En het bedrijf peinst er niet over geld te gaan vragen voor de site.? Sterker, hoe meer concurrenten hun sites la The Wall Street Journal en de Londense Times achter paywalls zullen verbergen, hoe meer gebruikers GMG naar zijn gratis site ziet overlopen.'Krantenprofessor' Piet BakkerDoodbrengerBakker vraagt zich af hoe lang GMG dat kan volhouden. Het bedrijf compenseert de verliezen van The Guardian, en de investeringen in de gratis nieuwssite van die naam, al jaren met de torenhoge winsten van dochter Trader Media, uitgever van autobladen en sites. Maar het concern verkocht de helft van Trader Media onlangs aan ... Apax, de doodbrenger voor wijlen PCM. Apax zal zijn investering spoedig te gelde willen maken. Bakker verwacht dat Trader Media zal worden verkocht. En wie moet dan opdraaien voor de enorme kosten van The Guardian en guardian.co.uk?Twintig redacteurenPuur online geld verdienen, het andere uiterste van wat Dave Price doet, is nog altijd nauwelijks een alternatief. ?Dat lukt alleen als je heel sterk op de kosten bespaart,? zegt Bakker, ?en dat gaat onherroepelijk ten koste van de kwaliteit van de inhoud.? Een krant als de Seattle Post-Intelligencer, die enkele jaren geleden helemaal van print naar online emigreerde, telt nog maar twintig redacteuren. Erger nog vergaat het de Finse krant Taloussanomat, die dezelfde drastische stap zette. ?Die bracht zijn verliezen drastisch terug. Maar hij maakt nog steeds verlies.?Backward publishingUitgevers die een web only-medium begonnen, nemen dan ook hun toevlucht tot een nieuw fenomeen: backward publishing. Het bekendste voorbeeld is Politico. Dankzij de steun van de steenrijke Robert Allbritton, eigenaar van een netwerk van lokale tv-stations in en rond Washington D.C., kon de in nationale Amerikaanse politiek gespecialiseerde nieuwssite beginnen met een redactie van liefst honderd man, onder wie veel oud-journalisten van The Washington Post. Politico werd in razend tempo ht medium over politiek, maar kostte Allbritton bakken met geld. Totdat de site ook een gratis krant van 32 pagina's ging uitgeven, die vier tot vijf keer per week verschijnt wanneer het Congres in session is. De oplage van 32.000*exemplaren wordt uitsluitend on the Hill verspreid. De papieren Politico maakt voldoende winst om ook de site overeind te kunnen houden. ?Dat krantje heeft Politico gered van een wisse ondergang,? aldus Bakker. Verder verdient Politico geld door zijn informatie op onderwerp te bundelen in gespecialiseerde digitale nieuwsbrieven en daar duizend dollar per jaar voor te vragen.Een ?onzettend goed verdienmodel?Bakkers conclusie: ?Print is nog steeds een ontzettend goed verdienmodel, en zal dat nog jaren blijven.? De 'dooie bomen' lenen zich zelfs voor innovatie. Re-use of webprint is een nieuwe mogelijkheid die door Nederlandse uitgevers nog nauwelijks wordt benut. Trouw en Elsevier verkopen eerder op het web verschenen informatie een tweede keer door die in boekjes te bundelen. Een van de Elsevier-boekjes haalde al een derde druk. Bakker: ?Dat is bijna 100 procent winst, want die boekjes kosten praktisch niets extra om te maken.? De consument heeft daar geen moeite mee. ?Veel van de inhoud is hem de eerste keer ontgaan. En een boekje leest prettiger, lekker languit op de bank.?Traag en moeizaamNederlandse uitgevers experimenteren te weinig en blijven al te hardnekkig proberen zelf opnieuw het wiel uit te vinden, vindt Bakker. Nieuwe media heten niet voor niets zo: de meest succesvolle voorbeelden zijn steevast opgezet door nieuwkomers. Dat kunstje zit gevestigde uitgevers eenvoudig niet in de genen. Zij blijven teveel uitgaan van hun bestaande organisatie. Volgens Bakker is dat duidelijk te zien aan de regionale mediacentra, een idee van de commissie-Brinkman voor samenwerking tussen uitgevers, omroepen en andere partijen in een bepaalde streek. ?Mijn indruk is dat die traag en moeizaam van de grond komen.?OpportunistischVooral communities als Hyves kun je het beste gewoon kopen. ?Zelf opzetten duurt veel te lang.? Bakker prijst de Telegraaf Media Groep voor zijn opportunistische overnamebeleid. GeenStijl, Dumpert, Relatieplanet, Habbo en laatstelijk Hyves: het concern koopt al jaren links en rechts veelbelovende web start-ups op. ?We weten allemaal dat de faalkans van zulke acquisities op zo'n 90 procent ligt,? zegt Bakker. ?Maar dat hoeft geen ramp te zijn. Mislukt zo'n overname, dan sluit je het bedrijf, of je verkoopt het door. Het voordeel is dat je veel sneller kunt werken dan wanneer je probeert het zelf te doen. En op het web gn de ontwikkelingen nu eenmaal ontzettend snel.?SchibstedMaar, zo tekent Bakker aan, lukraak opkopen heeft alleen zin voor marktleiders zoals TMG, die grote en diverse doelgroepen bereiken. Het meest extreme voorbeeld is de Noorse krantenuitgever Schibsted, de onbetwiste nummer n in Noorwegen en Zweden. Schibsted koopt door heel Europa lokale AutoTraders, Marktplaatsen en datingsites op. ?Met de opbrengsten subsidiren de Noren hun kranten. En waarom ook niet??Schoenmakers?De schoenmakers blijven absoluut niet bij hun leest,? zo karakteriseert Bakker de ontwikkelingen bij de uitgevers. Van n product printmedia evolueren zij naar een combinatie van producten en diensten. Naar combinaties van print en online, van gebundelde en unbundled content, van nieuws en no news. Van abonnees naar communities en andere relaties. En van n merk naar een waaier van merken.ExtreemHoe zij die combinaties het beste kunnen organiseren, is net zo ongewis als de ontwikkeling van het web zelf. Der Standard, een Oostenrijkse kwaliteitskrant met 70.000 betalende lezers die pas twintig jaar bestaat, zette zijn webredactie zelfs in een ander gebouw dan de printredacteuren. Als de online Standard artikelen uit de krant wil overnemen, moet hij daarvoor betalen. Zo extreem wordt dit model nergens elders toegepast. Maar het werkt: n de krant, n de website maken winst.Opnieuw solliciterenHet andere uiterste is Blick, een Zwitserse tabloid. Blick heeft een site, een dagkrant en een zondagskrant, die vroeger door separate redacties werden gemaakt. Het geld werd verdiend met de zondagskrant, en mede daarom verdienden de zondagsredacteuren veel beter dan de dagbladjournalisten. Onlangs schoof de uitgever van Blick alle print- en online-redacties in elkaar en verplichtte al zijn journalisten opnieuw te solliciteren bij Sport, Economie, Politiek, enzovoorts. Sindsdien zijn de salarisverschillen verdwenen. Een Sport- of Buitenland-redacteur werkt nu voor alle Blick-uitgaven, print en online. Anders gezegd: hij zet kegels overeind, vele malen per dag, iedere dag opnieuw.Olivier Braet, projectleider van IBBT-SMITCost cuttingOlivier Braet voorspelt dat de redacteuren van het AD, de Volkskrant, Trouw en Het Parool hetzelfde lot te wachten staat onder hun nieuwe Vlaamse eigenaar, Christian Van Thillo van de Persgroep. ?Van Thillo is een echte spreadsheet manager. Hij is vooral heel goed in cost cutting.? Dagbladuitgevers kunnen heel veel besparen door samen te werken in druk en distributie, de kostbare molenstenen om de nek van hun traditionele business model. Toch lukte het de Nederlandse uitgevers nooit zulke samenwerking van de grond te krijgen. De talloze pogingen strandden steeds op de zwaar dominante Telegraaf-groep, die het liefste alles zelf blijft doen en zich dat ook kan veroorloven.Een ?uniek initiatief?De Vlaamse uitgevers zijn meer aan elkaar gewaagd, en inmiddels wel al zo ver. Zo bundelden zij hun elektronische archieven in Mediargus, ?een uniek initiatief dat nergens anders bestaat? aldus Olivier Braet. Of ze nu komen uit Het Laatste Nieuws van de Persgroep of uit Het Nieuwsblad van concurrent Corelio alle artikelen uit Vlaamse kranten die online worden opgevraagd, komen van dezelfde Mediargus-server. Nu willen de uitgevers deze samenwerking uitbreiden en verhuizen naar n grote gezamenlijke computer cloud, analoog aan Google Docs en MobileMe van Apple. Voor dat doel hebben zij samen met de Vlaamse universiteiten een groot onderzoeksproject opgezet onder de naam IBBT-SMIT. Van het budget van een kleine vier miljoen euro wordt 2,5*miljoen gefourneerd door de uitgevers en 1,25 miljoen door de universiteiten. Beide partijen krijgen voor 80 procent subsidie van de Vlaamse overheid, waarbij de uitgevers ook nog eens opdraaien voor de resterende 20 procent van de bijdrage door de academici.Elektronische watermerkenBraet is de leider van dit project. Volgens hem mikt IBBT-SMIT vooral op kostenbesparing voor de uitgevers. Vijftig onderzoekers werken nu aan diverse modules, waarover steeds een omroep, uitgever of andere partij de leiding heeft. Onder regie van Mediargus moet het centrale elektronische archief worden uitgebreid met alle andere Vlaamse printmedia. Verder omvat het project de ontwikkeling van elektronische watermerken. Zo willen de uitgevers ?ongeautoriseerd gebruik? van hun content op internet kunnen ?monitoren?, en de kwaliteit bewaken van online 'doorgegeven' foto's en video's. Een andere module is een feed-aggregator, waarmee de consument die zoekt op n onderwerp toegang krijgt tot alle artikelen die daarover in alle Vlaamse media zijn verschenen. Weer een andere geeft de adverteerders een online bewijs van hoe, waar en wanneer hun reclameboodschap in een krant of tijdschrift is verschenen. Publieke omroep VRT is leider van een module waarmee consumenten rechtstreeks toegang krijgen tot video's over actualiteiten.Tastbare resultatenIBBT-SMIT moet eind 2011 tot tastbare resultaten leiden. De uitgevers hebben zich verplicht ook daarna mensen en middelen ter beschikking te blijven stellen om de verschillende modules in de lucht te kunnen blijven houden. Het project staat ook open voor nieuwkomers en andere uitgevers, bijvoorbeeld uit Nederland, mochten die willen deelnemen op dezelfde voorwaarden als de founding fathers uit de Vlaamse uitgeefwereld.MarginaliseringVoor de journalisten rest in dit nieuwe landschap de rol van kegeljongens. De onstuitbare opmars van civic content grof gezegd: kopij van de burger zal de rol van de journalist steeds verder marginaliseren, gelooft ook Piet Bakker. Hij ziet dat zelf gebeuren op Twitter. ?Journalisten kennen nog steeds grote waarde toe aan hun scoops. Maar heeft, zeg, de Volkskrant een primeur, dan wordt die krant door hooguit de eerste alerte twitteraar genoemd als bron. De volgende noemt Nu.nl, dat het verhaal inmiddels heeft overgenomen, de derde de Telegraaf, die het weer van Nu.nl heeft. Het exclusieve karakter van ?eigen? nieuws zal onherroepelijk verdwijnen.?Het volgende congres van 3D Designing the Daily Digital zal plaatsvinden op 9 en 10*december en gaan over regionale media. Locatie, tijd en programma moeten nog definitief worden vastgesteld. Kijk hier voor nadere informatie.

More...

Regards,

www.eurocardsharing.com
   
Reply With Quote
Reply

Bookmarks


Currently Active Users Viewing This Thread: 1 (0 members and 1 guests)
 
Thread Tools
Display Modes

Posting Rules
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is On
Smilies are On
[IMG] code is On
HTML code is Off
Trackbacks are Off
Pingbacks are Off
Refbacks are Off

Forum Jump



ECS on RSS ECS on Twitter ECS on Facebook ECS on Youtube
Follow us on:

Powered by vBulletin
Copyright 2002 - 2010, Jelsoft Enterprises Ltd.
SEO by vBSEO ©2011, Crawlability, Inc.
Dreambox