Eurocardsharing

Go Back   Eurocardsharing > General Discussions > General Satellite News > Latest Satellite News (Dutch)

Latest Satellite News (Dutch) Discussion, Storytelling: de eenvoud van een echt verhaal at General Satellite News forum; Vandaag begint het documentairefestival IDFA in Amsterdam. Volgende week zal Ophira Eisenberg daar optreden. De Canadese stand-up comedian is een ...

Reply
 
LinkBack Thread Tools Display Modes
Storytelling: de eenvoud van een echt verhaal
Old
  (#1)
Bacteria
Administrator
 
Bacteria's Avatar
 
Offline
Posts: 96,015

Level: 124 [♥ Bé-Yêu ♥♥ Bé-Yêu ♥♥ Bé-Yêu ♥♥ Bé-Yêu ♥♥ Bé-Yêu ♥]
Life: 4638 / 4638
Magic: 32005 / 102683
Experience: 68%

Thanks: 1,107
Thanked 5,578 Times in 1,419 Posts
Join Date: Oct 2006
Age: 37
Storytelling: de eenvoud van een echt verhaal - 17-November-2010, 18:31

Vandaag begint het documentairefestival IDFA in Amsterdam. Volgende week zal Ophira Eisenberg daar optreden. De Canadese stand-up comedian is een van de presentatoren van een nieuw fenomeen, dat in de VS geweldig aanslaat: story slams, georganiseerd door het Amerikaanse collectief The Moth. In cafs en theaters vertellen professionele entertainers en ?gewone? mensen elkaar persoonlijke verhalen. Onderstaande reportage verscheen eerder in 609 # 6, het kwartaalblad van het Mediafonds, geldschieter en partner van De Nieuwe Reporter. Op bezoek in het Nuyorican Poets Caf in Manhattan. ?Give it up to uncle Frank!? AngstzweetOok als de pakweg honderd stoeltjes in het Nuyorican Poets Caf in Manhattan bezet zijn, blijft het publiek binnenstromen. Totdat er werkelijk geen hond meer bij kan. Al die tijd staat het statief met microfoon er eenzaam bij op het verlichte podium. Intimiderend, ook. Stand-up comedian Ophira Eisenberg, die vanavond de story slam aan elkaar zal praten, kijkt vlak voor het begin van de avond met een schuin oog naar de microfoon. ?Ik heb in mijn carrire echt wel geleerd om met podiumvrees om te gaan, maar de eerste keer dat ik een story slam bezocht, nu zo'n vijf jaar geleden, brak me spontaan het angstzweet uit," bekent ze ongevraagd. "Het leek me doodeng om ten overstaan van honderden, vaak aangeschoten cafgangers een persoonlijk verhaal te vertellen." PublieksjuryDe story slams van The Moth, een non-profitgroep die storytelling-evenementen organiseert, werken als volgt: tien mensen krijgen elk vijf minuten om hun verhaal te vertellen, dat meteen daarna door een publieksjury met punten wordt gehonoreerd. De verhalen moeten passen binnen een vooraf vastgesteld thema vanavond is dat 'wetenschap'.Eisenberg opent de avond met het nieuwtje dat een happy meal van McDonald's blijkbaar na zes maanden nog niet beschimmeld is. Kunstenares Sally Davis had het eten een halfjaar lang elke dag gefotografeerd, zonder enige verandering te constateren behalve dat het na twee dagen geen geur meer had. "Een belangrijk wetenschappelijk experiment, mijn vrienden," besluit Eisenberg. Archetypische verhalenvertellerDan kondigt ze de eerste verhalenverteller aan: "Give it up for Uncle Frank!" Ome Frank blijkt de archetypische verhalenverteller die je in bijna elke familie aantreft: een gezonde vijftiger met buikje, een enigszins bolle toet onder blond, licht grijzend haar in een scheiding, streepjesoverhemd boven een corduroy bandplooibroek.Zijn prettige vertelstem en luchtige humor kunnen echter niet verhullen dat Frankeen diep persoonlijk en emotioneel verhaal vertelt: dat van de dood van zijn terminaal zieke vader, die zijn kinderen om hulp bij het sterven verzocht. Steeds als de vader zijn kinderen, alledrie al dik in de veertig, op pad stuurde voor pillen die hem moesten helpen definitief in te slapen, werd hij dezelfde avond naar bed gestuurd met een dozijn vitamine C-pillen. Oftewel: de kinderen wilden niet meewerken. Als de vader zijn jongste zoon Gary naar Mexico stuurt voor dodelijke pillen en toch de volgende dag weer wakker wordt, verzucht hij: "Die Mexicanen hebben onze Gary opgelicht."Het verhaal eindigt mooi als de vader voor de zoveelste keer met een doosje placebo's in de hand gemotioneerd afscheid neemt van zijn kinderen en verdomd de volgende ochtend niet meer wakker wordt. Zo krijgt het publiek een lach en een traan. "Keep it going for Uncle Frank!," roept Eisenberg. Ophira Eisenberg in actieSnel, hard en recht voor z?n raapToen de Canadese Eisenberg acht jaar geleden vanuit Calgary naar New York verhuisde, ontdekte ze al gauw dat stand-up comedy in haar nieuwe stad andere koek was dan ze gewend was. "Ik had altijd veel verhalen in mijn stand-up act," vertelt ze na de show. "Maar daarin bleek het publiek hier niet zo genteresseerd: het moet allemaal snel, hard en recht voor z'n raap. Dus toen heb ik de verhalen uit mijn repertoire gehaald en me gericht op de anekdote met de rake punch line. Tot mijn spijt."Van vrienden uit de radiowereld en andere solo-artiesten hoorde ze over The Moth. Ze ging kijken en raakte gefascineerd. "Vooral omdat ik gewend was om grappig bedoelde verhalen te vertellen. Nu mag storytelling best grappig zijn, maar dat is niet het doel: het gaat om authenticiteit. Soms komen hier stand-up comedians om hun grappen uit te proberen, maar dat wordt door dit publiek niet gewaardeerd dat wil echte verhalen. Verhalen uit het hart." OntboezemingsfeerOp een avond probeerde Eisenberg het zelf. "Ik werd teruggevraagd, deed het nog eens, won een paar keer. Toen was ik verslaafd. Geleidelijk aan begon ik de mensen van de organisatie beter te kennen. Op een zeker moment vroegen ze me de avonden te presenteren. Dat doe ik nu al zo'n vier jaar, n keer per maand."Eisenbergs favoriete verhalen bevinden zich in de ontboezemingsfeer. "Waarbij je denkt: ongelooflijk dat iemand, een vreemde, me dat zomaar vertelt. Mensen openbaren hier hun geheimen: dat ze stiekem getrouwd waren met een ander, dat ze een jaar geleden opeens ontdekten dat ze een kind hadden, dat soort dingen. Zo persoonlijk en daardoor ontroerend."Voor sommige vaste klanten van de story slam heeft Eisenberg een zwak zoals een brandweerman die herinneringen heeft aan 9/11 en wiens verhalen steeds met sterfelijkheid te maken hebben. "Dat mensen hierover vertellen betekent dat ze de materie verwerkt hebben en een manier hebben gevonden om deze te delen. In die zin is storytelling ook een stap verder dan therapie. Tegen de tijd dat mensen een verhaal op het podium vertellen, staat de gebeurtenis blijkbaar ver genoeg van ze af om erover te spreken." Trillende lippenVeel verhalen gaan dan ook over de middelbare school, zegt Eisenberg. "Dat is lekker lang geleden. Dingen die je voor het eerst meemaakt, maken bovendien de grootste indruk. En die vinden vaak plaats in de tienerjaren, of zelfs eerder. Ik houd deelnemers altijd voor: vertel niet het verhaal over de derde persoon op wie je ooit verliefd werd, maar vertel over de eerste. Tenzij die derde echt zoveel bijzonderder was dan die eerste."Door het persoonlijke element zijn story slams gedenkwaardiger dan een avondje stand-up, vindt Eisenberg. "Mensen nemen iets mee naar huis om op te kauwen. Bijvoorbeeld omdat een bepaald verhaal resoneert in hun leven." De verhalen van vanavond lopen zeer uiteen zowel qua vertelniveau als qua onderwerp. De jonge twintiger Robin vertelt over "het zwaarste jaar uit mijn leven, maar ook het succesvolste". Het blijkt om haar twaalfde levensjaar te gaan, waarin ze ondanks de twijfels van haar moeder een wetenschapsquiz in het dorp wint. Sarah, een jaar of dertig, vertelt over haar angsten, waarvan "de wetenschap haar genas". Ze vertelt het met trillende lippen en dito stem.Een van de profs vanavond is Meggie, een getrainde actrice die op wel zeer dramatische en indringende wijze vertelt waarom ze geen kinderen wil krijgen: het is het gevolg van een afschuwelijke jeugd waarin ze steeds fysiek misbruikt werd. De avond wordt gewonnen door een andere acteur, Bernie, die vertelt over zijn liefde voor chocolate fudge en hoe hij ooit een meisje dacht te veroveren door haar de perfecte fudge te voeren. De rooie vlekken die het meisje vervolgens vertoonde waren echter geen teken van verliefdheid, maar van een allergische reactie. StorytellingThe Moth werd opgericht door de dichter en romancier George Dawes Green, die in 1997 de eerste sessie in zijn appartement in New York organiseerde omdat hij de intieme sfeer van het verhalen vertellen uit zijn jeugd in de Zuidelijke staat Georgia zo miste. Via mond-op-mondreclame groeide de groep van de woonkamer van Green naar de cafs van in eerste instantie New York, en later ook van Detroit, Chicago en Los Angeles.Storytelling is, kortom, in opkomst in New York. Sinds kort organiseert ook de comedy club Comix een maandelijks storytellingevenement (True tales from college), zoals ook het Upright Citizens Brigade Theatre open mike-avonden voor storytelling houdt. Iets vergelijkbaars gebeurt in steden als Philadelphia, Seattle en San Francisco. "Het is als met de wederopstanding van de folkmuziek in de jaren '60, of stand-up comedy in de jaren '80," zegt Eisenberg. "Opeens doet iedereen het." Iedereen zijn eigen vertellingDe groeiende populariteit van storytelling komt van twee kanten: er is meer belangstelling voor, en er zijn meer mensen die zich ertoe geroepen voelen. Beide ontwikkelingen hebben te maken met de groei van de online wereld, in het bijzonder de opkomst van sociale media als Facebook en Twitter, vermoedt Eisenberg. "We besteden meer tijd voor het scherm dan aan interactie met mensen. Daardoor ontstaat mogelijk meer behoefte aan de eenvoud van iemand die in levende lijve een echt verhaal vertelt," zegt ze. "Dat is de ene kant van het verhaal. Anderzijds stimuleren sociale media ons continu om ons persoonlijke leven met anderen te delen. Kijk eens wat er met mij aan de hand is, zie waarmee ik bezig ben. Zo creert iedereen zijn eigen vertelling. Iedereen realiseert zich dat ze iets te vertellen hebben, dat waarmee zij bezig zijn, belangrijk is. Nu willen we allemaal ons verhaal kwijt."Dat storytelling juist in New York zo aanslaat, verbaast haar geenszins. "Niemand komt hier per ongeluk terecht. Mensen komen hier omdat ze iets willen bereiken. Voor New Yorkers staat veel op het spel: het is duur om hier te leven en de concurrentie met andere getalenteerde mensen is groot. Dat leidt tot verhalen." IDFANaar eigen opgaaf zijn sinds 1997 ten overstaan van meer dan 100.000 mensen zo'n 3.000*verhalen verteld tijdens Mothevenementen. Tevens zijn zo'n 70.000 mensen geabonneerd op de wekelijkse podcast van The Moth, die ook op radiozender NPR wordt uitgezonden.De combinatie storytelling en radio is overigens een beproefde denk alleen al aan het succesvolle This American Life van Ira Glass, die vorig jaar optrad tijdens IDFA Doclab. In navolging van Glass reist Eisenberg dit jaar met The Moth naar Amsterdam, om tijdens IDFA op te treden. Ze zal zelf optreden als storyteller. "Mijn verhaal zal gaan over enkele brieven die ik ooit vond en die de koers van mijn leven definitief veranderden. Meer verklap ik niet." Mars van Grunsven is journalist en woont sinds 2004 in New York. Zijn artikelen over de economie, politiek, media en sociale kwesties verschenen onder meer in De Groene Amsterdammer, FEM Business en NRC Handelsblad.

More...

Regards,

www.eurocardsharing.com
   
Reply With Quote
Reply

Bookmarks


Currently Active Users Viewing This Thread: 1 (0 members and 1 guests)
 
Thread Tools
Display Modes

Posting Rules
You may not post new threads
You may not post replies
You may not post attachments
You may not edit your posts

BB code is On
Smilies are On
[IMG] code is On
HTML code is Off
Trackbacks are Off
Pingbacks are Off
Refbacks are Off

Forum Jump



ECS on RSS ECS on Twitter ECS on Facebook ECS on Youtube
Follow us on:

Powered by vBulletin
Copyright 2002 - 2010, Jelsoft Enterprises Ltd.
SEO by vBSEO ©2011, Crawlability, Inc.
Dreambox